Problem prowokowania rozwoju nowotworów skóry poprzez piercing właściwie nie istnieje. Jeśli przekłuwamy zdrową, niezmienioną skórę nic złego zdarzyć się nie powinno. Natomiast wszystkie zmiany obecne na skórze w postaci tak zwanych pieprzyków, czyli znamion barwnikowych są absolutnym przeciwwskazaniem do piercingu w ich obrębie.

Uważane są one za łagodne zmiany rozrostowe i mogą podlegać zezłośliwieniu pod wpływem uszkodzenia np. przez przekłucie. Powstaje wówczas bardzo groźny nowotwór zwany czerniakiem. Dlatego też jeśli "pieprzyk" położony jest w miejscu, które często jest drażnione, na przykład przez ocierające się ubranie, podejmuje się decyzję o profilaktycznym usunięciu go Sama obecność "pieprzyków" nie jest jednak przeciwwskazaniem do piercingu w innym miejscu, w obrębie zdrowej skóry. Generalnie skóra poddawana kolczykowaniu powinna być absolutnie zdrowa. Nawet banalne zmiany w postaci ropiejących potówek, które często w okresie lata pojawiają się w obszarze przegrzanych części ciała, czy też popularny u młodych osób trądzik młodzieńczy może być przyczyną ropienia w miejscu piercingu. I fakt ten nie ma żadnego związku z niedostatecznym zachowaniem czystości w czasie zabiegu. To nasze własne, hodowane w chorej skórze bakterie drogą naczyń krwionośnych dostają się w te miejsca, które są słabe lub uszkodzone. A przekłuta skóra takim właśnie miejscem jest. Dlatego decydując się na piercing należy najpierw wyleczyć wszystkie krosty, a dopiero później poddać się kolczykowaniu. Również inne ogniska ropnych bakterii mogą być źródłem zakażenia w ranie piercingowej. Czyli chore gardło czy zęby także powinny być wyleczone przed kolczykowaniem. Ogromne znaczenie ma również pielęgnacja skóry po piercingu. Pamiętajmy, że miejsce przekłucia to z medycznego punktu widzenia, rana. I powinno ono być pielęgnowane tak jak rana. A więc kilka razy dziennie dezynfekowane, chronione przed zanieczyszczeniem i nadmiernym zapoceniem, dobrze wentylowane. To jak będzie przebiegał proces gojenia zależy z jednej strony od naszych wrodzonych właściwości biochemicznych z drugiej zaś strony od tego jak o przebieg tego gojenia zadbamy. Wiele wątpliwości budzi kolczykowanie skóry u osób chorych na alergię. Decyzja o nim musi być uzależniona od rodzaju alergii na jaką cierpi dana osoba. Jeśli ktoś jest uczulony na nikiel i w przeszłości reagował silnymi odczynami z bąblami pokrzywkowymi i obrzękiem na kontakt z przedmiotami niklowanymi nie powinien nosić kolczyków. We wszystkich ozdobach zarówno srebrnych jak i złotych jest obecna domieszka niklu. Kontakt przez uszkodzoną piercingiem skórę wywoła reakcję silniejszą niż te, które miały miejsce wcześniej. W chwili obecnej osoby uczulone na nikiel, marzące o piercingu powinny wykorzystywać ozdoby z tytanu. Podobnie uczuleni na złoto. Można również zamówić sobie u jubilera ozdobę z innych metali, dobrze tolerowanych. Natomiast inne choroby alergiczne takie jak astma czy katar alergiczny nie stanowią przeciwwskazania do zdobienia ciała. Trzeba jednak pamiętać, że osoby chore na nie mogą szybciej i częściej niż inni uczulać się na obecne w ozdobach metale. U alergika świąd skory w miejscu piercingu jest sygnałem odczynu alergicznego. W takiej sytuacji ozdobę należy usunąć i zastosować leczenie przeciwalergiczne. Samo leczenie bez usunięcia źródła alergenu nie przyniesie ulgi. Należy pamiętać, że istnieją pewne stany chorobowe, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do kolczykowania ciała. Są to choroby nowotworowe, choroby zaburzające krzepnięcie krwi (np. hemofilia) oraz choroby wirusowe przenoszone drogą krwi (zapalenia wątroby, AIDS). Również inne schorzenia, z powodu których istnieje konieczność przyjmowania leków zmniejszających krzepliwość krwi takich jak syncumar czy aspiryna wykluczają możliwość wykonania piercingu. Takiego leczenia wymagają pacjenci z niektórymi postaciami zaburzeń rytmu serca oraz po wszczepieniu rozrusznika serca czy baypassów. Pamiętać jednak należy, że aspiryna przyjęta z powodu przeziębienia działa również przeciwzakrzepowo i może spowodować bardzo intensywne, trudne do zatamowania krwawienie. Tak więc po leczeniu aspiryną należy odczekać kilka dni zanim wykona się kolczykowanie. Jeszcze jedna jednostka chorobowa wymaga szczególnej uwagi, a mianowicie cukrzyca. Nie stanowi ona przeciwwskazania do piercingu, ale przedłuża proces gojenia wszystkich ran i tych piercingowych również.

Aby kolczykowanie służyło ozdobie i nie niosło z sobą ryzyka należy pamiętać o następujących zasadach:

1. kolczykujemy skórę zdrową
2. jeśli masz wątpliwości, czy twoja skóra jest zdrowa i możesz ją kolczykować- zapytaj lekarza, najlepiej dermatologa
3. nie wykonujemy kolczykowania w czasie infekcji 
4. optymalna pozycja w czasie pircingu to pozycja leżąca ( bezpieczna dla obydwu osób). Reakcja na ból, nawet niewielki, może spowodować odruchowy skurcz mięśni i skaleczenie przypadkowej okolicy ciała. 
5. staranna pielęgnacja miejsca przekłutego jest absolutnie nieodzowna.

Dr n. med. Anna Stańczyk